در حاشیۀ برگزاری هفتمین نمایشگاه «ایران ریتیل شو» که از 2 تا 5 دی سال 1404 در محل دائمی نمایشگاههای بینالمللی تهران برگزار شد، یک سؤال ظاهرا ساده اما به شدت چالشبرانگیز را با مجتبی پیرزاد، دکترای بازاریابی استراتژیک در میان گذاشتیم: «اگر مجبور شوید بودجۀ نظافت کسبوکار خود را کاهش دهید، اولین چیزی که حذف میکنید چیست؟»
وی در جواب اینچنین گفت:
«در شرایط بحران اقتصادی و تورم بالا، طبیعی است که مدیران به فکر کوچککردن بودجهها بیفتند. معمولاً اولین واکنش، کاهش هزینههای بهظاهر اضافی سازمانی مانند تشریفات یا تنخواههاست و نوع کسبوکار – تولیدی یا خدماتی – در این تصمیمگیری نقش مهمی دارد.
اما در این میان باید بین دو مفهوم تفکیک قائل شد: نظافت بهعنوان فرهنگ و رفتار سازمانی، و نظافت فیزیکی محیط کار. غفلت از هرکدام، بهویژه نظافت فیزیکی، مستقیماً ذهن و انگیزه نیروی انسانی را مستهلک میکند. از این منظر، سؤال اصلی من این است: چرا باید اولین محل کاهش هزینه، نظافت باشد؟ مدیرعامل پیش از هر تصمیمی باید عارضهیابی دقیقی از ساختار هزینه و شاخصهای بهرهوری سازمان انجام دهد و ببیند کدام بخش واقعاً بازدهی کمتری دارد.
با این حال، اگر ناچار به کاهش بودجه نظافت باشم، راهحل را در حذف اصل نظافت نمیبینم؛ بلکه در سازماندهی مجدد نیروهای خدماتی و حرکت به سمت فعالیتهای چندمهارته و فشردهتر. یعنی افزایش بهرهوری از طریق مولتیاکتیویتی، بهگونهای که با کمترین هزینه، بیشترین اثربخشی در حوزه نظافت و بهداشت محیط حاصل شود.
یکی از عوامل فرسایش تدریجی کسبوکارها در فضاهای تولیدی و خدماتی، بیتوجهی به نظافت است؛ مسئلهای که اغلب بهدلیل کمآگاهی، کماهمیت تلقی میشود. محیط کسبوکار، زندگی دوم ماست و هرچه فضا، تجهیزات و سطوح کاری پاکیزهتر و آراستهتر باشند، چابکی و بهرهوری کارکنان نیز افزایش مییابد».
این گفت و گوی کوتاه در شمارۀ 48 ماهنامۀ ویکیکلین و در بخش پروندۀ ویژه منتشر شده است.
لینک کوتاه: https://wikiclean.ir/b3qv
